De kunst van jazz draait om verschillende sleutelinstrumenten: de piano, de bas, de saxofoon en, natuurlijk, de trompet. Moedig, messingrijk en flamboyant, is de trompet het middelpunt van vele jazzcomposities. Het is het favoriete instrument van tal van jazzgrootheden geweest, en zijn klanken hebben sommige van de meest invloedrijke stijlen in de jazmuziek gegraceerd.
Vroegere jazzmuziekstijlen, zoals ragtime en boogie-woogie, kenmerkten zich voornamelijk door de piano en een paar andere sleutelinstrumenten. De introductie van Dixieland-stijl jazz hielp de trompet naar de voorgrond van de jazz, vooral wanneer gespeeld door legendes als Louis Armstrong. Daaruit ging de trompet om een vast onderdeel te worden van de jazzorkesten van de jaren '20 en '30 (waaronder die geleid door Armstrong). De prominentie van de trompet vervaagde iets in de jaren '40 en '50 met de komst van bebop, een stijl die meer gepopulariseerd werd door de saxofoon – maar de trompet was ver van dood. Het zag een heropleving in de 'cool jazz'-stijlen, en hoewel het weer een afname kende in de fusie-era van de jaren '70, was het aan het einde van de 20e eeuw weer bespeeld door prominente muzikanten.
De orkesttrompet en de jazztrompet zijn precies hetzelfde instrument, en – met één beroemde uitzondering – praktisch ononderscheidbaar van elkaar. Wat de twee scheidt, is de stijl waarin ze bespeeld worden. Een voorbeeld is het uitgebreide gebruik van de demper in de jazztrompet. Dempers worden gebruikt om het geluid van het instrument te veranderen of te variëren. De speler steekt de demper in de bel (uitgevlogen eind) van het instrument of houdt het dicht bij de opening van de bel. (Dizzy's trompet heeft zo'n apparaat aan het eind.) Een van de andere verschillen zit ook in de rangschikking van het instrument binnen de groep. In het orkest is de trompet een van vele koperen instrumenten, maar met uitzondering van big-band jazz, zijn trompetten meestal solo-instrumenten.
De trompet komt voor in een aantal verschillende jazzstijlen. Big-band jazz heeft een kopersectie, vaak met vier of vijf basposuinen. Soms speelt de bandleider (zoals Louis Armstrong) ook trompet. Cool jazz, die een meer zachte benadering nam na de invloed van bebop, werd meest prominent bespeeld door trompetist Miles Davis. Davis' album 'Birth of the Cool' is een van de mijlpaalalbums in de jazz. De terugkeer naar meer mainstream jazzstijlen in de jaren '80 betekende ook een prominente rol voor de trompet. De waarheid is echter dat de trompet in bijna alle subgenres is gebruikt, waaronder bebop en Latijnse jazz.
De trompet vult doorgaans een van twee rollen in een jazzensemble. In grotere ensembles, zoals de big band, speelt het als onderdeel van een grotere groep koperen instrumenten. Vaak is de rol van de koper om de grotere, swingende bewegingen in het stuk te leveren (zoals de nadruk die bepaalde rock 'n' roll nummers leggen op de gitaar-riff of de plotselinge opkomst van de trommen). De koper kan vaak een achtergrondje nemen voor de zanger of leadmuzikant (hoewel hij ook een trompetist kan zijn). In kleinere ensembles zoals het kwartet, is de trompet niet alleen het solo-koperinstrument, maar ook het leidinstrument. Dit is met name opvallend in de cool-jazzstijl zoals gepopulariseerd door Miles Davis.
Hoewel jazz een wijd scala aan instrumenten gebruikt – van de klarinet tot de vibrafoon – is de trompet een van de meer voorkomende instrumenten voor beginnende jazzmuzikanten. Naast de saxofoon is het het meest zichtbare leidinstrument in moderne, kleinere jazzensembles. Moderne trompetters als Wynton Marsalis (wiens broer de saxofoon speelt) hebben ook geholpen het instrument zijn prominente rol in het genre te handhaven. Vanwege zijn veelzijdigheid – van het spelen van de grote en messingrijke noten van big band tot de gedempte strengen van cool en mainstream jazz – kan de trompet bijna overal in de jazmuziek worden gevonden.