Middeleeuwse Muziek (ca. 500–1400): Het Eerste Tijdperk Van Westerse Klassieke Muziek
Middeleeuwse Muziek (ca. 500–1400)
De Middeleeuwse periode is het eerste grote tijdperk van Westerse klassieke muziek, spannend van de val van Rome tot de vroege Renaissance.
Belangrijkste Kenmerken
- Monofonie: Enkele melodische lijn (geen harmonie). Gregoriaans choraal is het voorbeeld.
- Modaal Systeem: Acht kerkmodi (Dorisch, Frygisch, etc.), geen majeurmineur-toonsoorten.
- Notatie-evolutie: Neumen → staflijnen → ritmische modi → mensuraal notatie.
- Sacrale Dominantie: Liturgie dreven compositie (Mis, Officium, sequentiën).
- Vroege Polyfonie: Organum (parallelle beweging) → Notre Dame School (Léonin, Pérotin) → motet.
Seculiere Muziek
- Troubadours (Occitaans), Trouvères (Oud-Frans), Minnesingers (Duits) – minneliederen.
- Instrumenten: viel, harp, luit, blokfluit, shawm, pijp & tambourijn.
Overgang Naar Renaissance
ca. 1400: Ars Nova (Machaut) introduceert isorythme, preciezere ritme; Engels contenance angloise (Dunstable) brengt consonante derdezen/zestsen – inleiding Renaissance-harmonie.