Compositie: 1811–1812 (voornamelijk in badplaats Teplitz, waar Beethoven genezing zocht voor zijn gezondheid).
Première: 8 december 1813 in de Universiteit van Wenen, tijdens een liefdadigheidsconcert voor gewonde soldaten uit de Slag bij Hanau.
Op. 92 in A majeur. Vier delen: Poco sostenuto – Vivace; Allegretto; Presto – Assai meno presto; Allegro con brio.
Wagner noemde het "de apotheose van de dans." De ritmische vitaliteit, harmonische durf en structurele cohesie maken het een hoeksteen van het symfonische repertoire. Het 2e deel Allegretto is een van Beethoven's meest geliefde en frequent uitgevoerde losse delen.