Ironie in de Dialogen van Molière's "Tartuffe"
Tartuffe is gebouwd op dramatische ironie—het publiek ziet Tartuffe's huichelen terwijl Orgon blind blijft. Belangrijke ironische dialogen zijn:
- Orgon die Tartuffe's nederigheid loopt (Acte 1): "Hij is een man van God, nederig en vroom." Het publiek weet dat hij een schijnheilige is.
- Tartuffe die liefde betuigt aan Elmire (Acte 3): "Mijn hart is zuiver, mijn liefde geestelijk." Het publiek weet dat het lust is vermomd als vroomheid.
- Tartuffe die Dorine bezichtigt van duivelsbezetting (Acte 2): "Jij bezeten!" Hij is de een bezeten door hebzucht en lust.
- Orgon die zijn zoon Domis ontneert voor het zeggen van de waarheid over Tartuffe. De "vrome" man vernietigt gezins eenheid.
- Tartuffe's uiteindelijke arrestatie – De ambtenaar van de Koning onthult hem: "Wij kennen uw misdaden." De bedrieger wordt bedrogen door echte autoriteit.
Ironie doorziekt elke scène waar Tartuffe "religieus" spreekt terwijl hij kwaadaardig handelt.