Het is een veelvoorkomende verwarring: The Divine Comedy is het complete epische gedicht; Inferno is slechts het eerste deel. Dante Alighieri voltooide de trilogie in de vroege 14e eeuw, en schiep een hoeksteen van de wereldliteratuur.
Inferno is het donkerste, meest viscerale deel — de gruwelijke straffen en levendige personages (Francesca, Odysseus, Ugolino) blijven in de verbeelding hangen. Maar de volledige boog van het gedicht beweegt van duisternis naar licht, van wanorde naar goddelijke orde. Alleen Inferno lezen is alsof je alleen de fundering van een kathedraal ziet. De Divine Comedy in haar geheel is een diepe meditatie over zonde, verlossing en de bestemming van de menselijke ziel.