L.M. Montgomery's Anne of Green Gables (1908) wordt verteld vanuit het derde-persoon allwetende perspectief. Dit betekent dat de verteller:
De allwetende verteller creëert de warme, gemeenschappelijke sfeer van de roman. We ervaren Avonlea als een collectief—zijn ritmes, vooroordelen en vriendelijkheid—in plaats van uitsluitend door Anne's enthousiaste maar beperkte kinderblik. De verteller's zachte ironie en occasionele directe aanspraak aan de lezer ("Lezer, als je nog nooit...") smeden een intieme vertelband die doet denken aan de orale traditie.
Dit perspectief stelt Montgomery ook in staat om Anne's romantische verbeelding te contrasteren met de gegronde realiteit van hen om haar heen, wat zowel komiek als pijn verdiept. Het is een klassieke keuze voor 19e- en vroege-20e-eeuwse kinderliteratuur, en een belangrijke reden waarom het boek zowel tijdloos als diepgeworteld in zijn gemeenschap voelt.