* De wind: 'De wind, die de hele dag een treurig deuntje had gefloten, barstte plotseling los in een wilde, vreugdevolle kreet.' (Dit geeft de wind mensachtige emoties en acties.)
* De bomen: 'De bomen stonden rechtop als schildwachten, hun takken strekten zich uit alsof ze de dageraad wilden verwelkomen.' (Dit vergelijkt de bomen met bewakers en geeft ze een gevoel van doel en intentie.)
* Het huis: 'Het oude huis, met zijn puntdak en dakkapellen, leek naar hen te glimlachen.' (Dit geeft het huis mensachtige eigenschappen, inclusief het vermogen om te glimlachen.)
* De beek: 'De beek grinnikte vrolijk terwijl hij over de stenen danste.' (Dit geeft de beek het vermogen om geluiden te maken en te handelen met menselijke emoties.)
* De zon: 'De zon zakte achter de heuvels en schilderde de lucht in een gloed van karmozijnrood en goud.' (Dit beschrijft de acties van de zon alsof het een schilder is.)
Deze voorbeelden laten zien hoe L.M. Montgomery personificatie gebruikt om levendige beelden te creëren en de natuurlijke wereld tot leven te brengen. Deze techniek helpt het verhaal boeiender te maken en voegt een laag diepte toe aan de beschrijvingen.