Arthur Miller was een Amerikaanse toneelschrijver die voor het eerst naar voren kwam in de jaren na de Tweede Wereldoorlog. Hij warf een licht op de Amerikaanse cultuur van die periode, sprekend tot de hoop en vrees van een bevolking die worstelde met een snel veranderende wereld. Veel van zijn stukken - waaronder "Death of a Salesman," "The Crucible," en "All My Sons" - worden nu beschouwd als moderne klassiekers. Allen zijn gekenmerkt door zijn unieke stijl.
Miller heeft nooit omgehuld met fantasie-onderwerpen, en zijn personages hebben nooit gehaast naar onnodige affektatie. Hij favorisiteit de gemeentaal van de gewone man - geleverd met stijl, maar onvervuld door overmatige affektatie. Zijn protagonisten zijn vaak arbeidersklasse Amerikanen, en hun verhalen eindigen niet altijd gelukkig. Dat realisme weerspiegelt een zeer modernistische gevoeligheid, gericht op de worstelingen van alledaagse figuren en de tragedies van het leven evenals de triomfen.
Volgens de National Endowment for the Humanities, geloofde Miller heel sterk in de kracht van het theater om de samenleving als geheel te transformeren. Daarom maakte hij zwaar gebruik van allegorie in zijn stukken: gehuld in realisme, maar weerklinkend verder dan het puur feitenlijke. Een beroemd voorbeeld vindt plaats in "The Crucible," dat op het eerste gezicht over de Heksenprocessen van Salem gaat, maar ook dienstdeed als een dun verschleerde veroordeling van de anti-communistische angsten die door Amerika zoemden op dat moment.
Millers stukken gaan over sterke kwesties van goed en fout. Belangrijker nog, ze benadrukken hoe mensen met die kwesties omgaan in tijden van intense druk. Bijvoorbeeld, "All My Sons" gaat over een zakenman die defecte onderdelen aan het leger verkoopt om zijn familie te voeden, terwijl "The Crucible" de reacties van goede mensen dekt op de kwaden van de Heksenprocessen van Salem. In al deze gevallen weerspiegelt Millers stijl een sterk gevoel van ethische waarden, evenals hoe moeilijk het kan zijn om die waarden na te leven.
Ongeacht of zijn protagonisten hun waarden vasthouden of offeren, behoudt Millers stijl een diepgeworteld mededogen voor hen. We voelen diep voor zijn gewone held in "Death of a Salesman," en de ongelukkige puritanen gevangen in het web van massa-hysterie in "The Crucible." De ultieme tragedie van hun levens - en de manier waarop ze worstelen en lijden tegen grotere krachten dan zij - is bedoeld om ons te verbinden met de worstelingen van onze medemens. De National Endowment for the Humanities citeert Miller met de woorden "er is een universum van mensen buiten en je bent er verantwoordelijk voor."