De historische Richard III (1452–1485) wordt beschuldigd van talloze misdaden, maar veel toeschrijvingen stammen uit Tudor-propaganda – met name Shakespeare's dramatisering. Hier is een kritische examen van de grote aanklachten.
Edward V (12) en Richard, Hertog van York (9) verdwenen nadat Richard Lord Protector en later koning werd. Tijdgenootlijke geruchten beschuldigen Richard; moderne historici debatteren zijn schuld. Geen conclusief bewijs bestaat. De 1674 ontdekking van kinderskeletten in de Toren blijft inconclusief.
Henrik VI stierf in de Toren na Edward IV's herstelling. Officiële oorzaak: "melancholie." Richard (toen Hertog van Gloucester) was aanwezig. Thomas More's latere verhaal claimt Richard doodde hem – plausibel maar onbewezen.
Richard Neville, "the Kingmaker," stierf bij de Slag bij Barnet tegen Edward IV. Richard vocht aan Edwards kant. Geen bewijs dat Richard hem persoonlijk doodde of verminking beval.
Lancastriaanse Prins van Wales stierf bij Tewkesbury. Tijdgenootlijke verslagen zeggen dat hij vluchtend gedood werd; latere Tudor-bronnen claimen Richard moordde hem persoonlijk.
Geëxecuteerd voor hoogverraad door Edward IV (niet Richard) na parlementaire attainder. Het "gedronken in malmsey" verhaal verschijnt in Shakespeare maar mist tijdgenootlijke bevestiging.
Richards korte regering (1483–1485) zag geen opvallende kettervervolgingen. Lollardenonderdrukking piekte onder Hendrik IV en Hendrik V.
Richard was de laatste Yorkistische koning. Zijn dood bij Bosworth (1485) eindigde de Rozenoorlogen, met Tudor-heerschappij onder Hendrik VII.
Richard was een roekeloze middeleeuwse edelman in een gewelddadige tijd, maar het "monster" portret is grot afkomstig van Tudor-historici (More, Vergil) en Shakespeare – dienend Hendrik VII's legitimatiebehoefte. De historische Richard is complexer, en veel minder cartoonachtig, dan Shakespeare's schurk.