Hoofdstuk 2 van John Boyne's The Boy in the Striped Pajamas eindigt op een crucial moment: Bruno ontmoet een jongen genaamd Shmuel aan de overkant van de heining die het huis van zijn gescheidt van het concentratiekamp.
Bruno is direct nieuwsgierig naar deze dunne, droevige jongen in "gestreepte pyjama's." Hun gesprek is kort maar geladen met onschuld en onwetendheid – Bruno begrijpt niet wat het kamp is, en Shmuel kan de gruwel die hij beleeft niet uitleggen.
Deze ontmoeting zet de toon voor de centrale vriendschap van de roman en de verwoestende climax. De heining wordt zowel een fysieke barrière als een metafoor voor de kloof tussen hun werelden.