Rond de late 1580s was Londen een drukke metropool van meer dan 200.000 inwoners, maar diep onhygiënisch:
Shakespeare's stukken reflecteren deze vuilnis: Henry V noemt Londen "een stad van modder en vuilnis"; King Lear beschrijft armen die "natuurwetten breken"; Romeo and Juliet schildert een plaats waar "elk mans beurs aan zijn buurs keel zit." Toch vond hij ook schoonheid in de levendige stad, straatartiesten, markten, culturele diversiteit.