Lady Macbeth's Kritiek op Macbeth: Aanval op Zijn Mannelijkheid
In Macbeth richt Lady Macbeth's aanstoting zich op haar mans zelfbeeld als krijger en man. Haar kritiek omvat:
- „Te vol van de melk van menselijke goedertierenheid“ – Overmatige compassie, onvoldoende ruthloosheid.
- Onbeslisbaarheid – Hij aarzelt, denkt na, mist snelle actie.
- Lafheid – „Ben je bang / Om in je eigen daad en dapperheid te zijn / Wat je in verlangen bent?“
- Zakke Wil – Gemakkelijk te beïnvloeden; ze moet „tugten met de dapperheid van [haar] tong.“
- Paradoxale „Over-Ambitie“ – Ze vreest later dat zijn ambitie zijn moraliteit voorbijgaat, hoewel ze het initieel aanstook.
Deze aanvallen zijn berekend: ze weet dat zijn identiteit rustt op krijgersere. Door moord op een koning te frameren als het bewijs van mannelijkheid, wapenizeert ze zijn diepste onzekerheid. Het werkt – maar de prijs vernietigt hen beiden.