Verpersoonlijking In Romeo and Juliet: 5 Trekvoorbeeld
Shakespeare verleent het onbelevende leven om innerlijke toestanden te externaliseren. Levendige vijf gevallen:
- "The canker death hath caten up love's tender plant." (2.5) — Dood als tuinman die een ranken bindt.
- "Death hath sucked the honey of thy breath." (5.3) — Dood als dief die zoetheid steelt.
- "When he shall die, / Take him and cut him out in little stars..." (3.2) — Julia verandert Romeo in sterrenbeelden; nacht wordt een minnaar.
- "O, she doth teach the torches to burn bright! / It seems she hangs upon the cheek of night / Like a rich jewel in an Ethiop's ear." (1.5) — Nacht krijgt een wang; fakels worden leerlingen.
- "The gray-eyed morn smiles on the frowning night, / Checkering the eastern clouds with streaks of light." (2.3) — Dageraad en Nacht als grimasserende/glimlachende gezichten; wolken gedambord als een bord.
Natuur spiegelt de liefhebberspassie op elke draai.