Arts >> Kunst en entertainment >  >> Theater >> Drama

Vijf Bepalende Metaforen In Romeo En Julia

Shakespeare verheft de liefde van de liefhebbers tot kosmische proporties door een reeks onvergetelijke metaforen, elk de tragedie's kortstondigheid voorspellend.

  1. Julia Als De Zon (Akt 2, Scène 2): 'Het is het oosten, en Julia is de zon.' Zij ontzet de maan – geassocieerd met Rosalinde en de nacht – en wordt het centrum van Romeo's universum.
  2. Romeo Als Sterren (Akt 3, Scène 2): 'Wanneer hij zal sterven, neem hem en snij hem in kleine sterren...' Julia ziet zijn schoonheid geïmmortaliseerd in de hemel.
  3. Liefde Als Bliksem (Akt 2, Scène 2): 'Te veel als de bliksem, die ophoudt te zijn...' Ploteling, briljant, en ontzettend vluchtig.
  4. Liefde Als Vuur En Poeder (Akt 2, Scène 6): 'Deze gewelddadige vreugden hebben gewelddadige eindes / En in hun triomf sterven ze, als vuur en poeder, / Die, zoals ze kusken, verteeren.' Een zelfvernietigende intensiteit die vernietigt zelfs terwijl het vervult.
  5. Liefde Als Een Grensloze Zee (Akt 2, Scène 2): 'Mijn gave is zo grenzenloos als de zee, / Mijn liefde zo diep...' Oneindig, vruchtbaar, en uiteindelijk onbegrijpelijk.

Samen transformeren deze beelden een tienerromance in een elementaire kracht – prachtig, onvermijdelijk, en gedoemd.

Drama

Related Categories