In Arthur Millers The Crucible verwijzen "visioenen" naar het spectrale bewijs geclaimd door de geplaagde meisjes (geleid door Abigail Williams). Ze getuigen dat ze de "specters" van buren zien die ze pijnigen of omgaan met de duivel. Deze visioenen – onverifieerbaar, subjectieve ervaringen – worden het primaire bewijs voor hekserijveroordelingen.
Miller gebruikt dit concept om te verkennen:
De "visioenen" zijn een metafoor voor de gevaarlijke subjectiviteit die de processen brandt – waar innerlijke angst wettelijk bewijs wordt.