Soliloquies in Julius Caesar: Brutus, Cassius, Antonius en wederom Brutus
Verschillende cruciale soliloquies drijven de psychologie van de personages en de plot vooruit:
- Brutus (2.1): "Hij moet sterven…" – twijfelt of hij zich bij de conspiratie moet voegen.
- Cassius (1.2): "Waarom, man, hij bestrijdt de smalle wereld…" – onthult jaloezie en vastberadenheid om Brutus te werven.
- Antonius (3.1): "O, vergeef me, gij bloedende klodder aarde…" – zweert wreke bij Caesars lijk.
- Brutus (4.3): "O Cassius, ik ben ziek van vele smarten…" – rouwt om Portia, twijfelt aan de zaak.