De beroemde regel "Cowards die many times before their deaths; / The valiant never taste of death but once" stammt uit William Shakespeares Julius Caesar, Act 2, Scene 2.
De spreker is Julius Caesar tegenover zijn vrouw Calpurnia, die hem smeekt niet naar de Senaat te gaan na haar nachtmerries en tekenen. Caesar wijst haar vreeszen stoïcistisch af: de dood is onvermijdelijk, en ervan bang zijn verlengt alleen het lijden. De dappere accepteert de sterfelijkheid een keer; lafarten lijden er herhaaldelijk onder in anticipatie.
De toonaccentueert Caesars fatale overmoed – hij identificeert moed met het negeren van waarschuwingen, een blindheid die direct leidt tot zijn moord.