Nee – Elizabeth Proctor liegt niet over het bestaan van de affaire. In handeling 3, wanneer Danforth vraagt of John hoererij heeft gepleegd met Abigail, ontkent ze het om zijn reputatie te beschermen, onwetend dat hij al heeft gestanden.
Ze ontkent niet dat de affaire plaatsvond. Ze ontkent het in de rechtbank wanneer ze direct gevraagd wordt, niet wetend dat Johns gestandnis de waarheid al op het record heeft gezet. Miller maakt haar eerlijkheid een plotmotor: een vrouw die niet kan liegen, die eenmaal liegt, op het ergste moment, om de meest menselijke reden.
Elizabeths kennmerkende eigenschap is waarachtigheid. John zegt het: "Die vrouw zal nooit liegen." Haar leugen – geboren uit liefde – vernietigt zijn verdediging. Het stuk draait om deze ironie: de enige leugen die ze ooit vertelt is de een die hen beiden veroordelt.