De film Julia uit 1977, met Jane Fonda als Lillian Hellman en Vanessa Redgrave als Julia, werd vermarkt als een adaptatie van Hellmans memoires Pentimento uit 1975. Het boek schildert Hellmans jaren '30-vriendschap met Julia, een Amerikaanse vrouw uit een welgestelde familie die naar beweren werkte voor het antifascistische verzet in Europa.
Historisch onderzoek — met name door Samuel McCracken in Commentary (1982) en later door Hellmans critici — wijst er sterk op dat "Julia" een fabricatie zou kunnen zijn, of, nog verdergaand, dat de echte figuur achter het personage een nazi-collaborateur of spion was, geen antifascist. Hellmans verslag is breed betwist; Mary McCarthys bekende kwijpscheut — "Elk woord dat ze schrijft is een leugen, inclusief 'en' en 'de'" — vangt de literaire ruzie.
De film, geregisseerd door Fred Zinnemann, won drie Oscars maar blijft verstrengeld in de controverse over Hellmans waarheidsgetrouwheid. Het is een casestudy in hoe memoires, geheugen en geschiedenis botsen — en hoe cinema een betwist narratief kan vastzetten.