In The Crucible is de affaire tussen John Proctor (30s) en Abigail Williams (17) geen simpele schrikker-slachtoffer dynamiek. Beiden dragen verantwoordelijkheid:
Abigail: Initieert de vooruitgang. Jaagt Proctor na nadat hij het beëindigt. Wapeniseert de hekserijbeschuldigingen om Elizabeth te elimineren — berekend, kwaadwillig.
John Proctor: Betrekt zich wetend Abigail's jeugd, kwetsbaarheid en afhankelijkheid. Buitt de machtsongelijkheid (werkgever, volwassene, man). Begrijpt de gevolgen voor zijn vrouw en gezin — en doet het toch.
Abigail's latere kwaadheid wist Proctor's initiële overtreding niet uit. Proctor's latere heroïsme excuses zijn initiële mislukking niet. De tragedie ontbrandt uit beide fouten: haar ruthloosheid, zijn zwakte. Miller verdeelt schuld om te tonen dat kwaad vaak ontstaat uit gewone menselijke tekortkomingen — vleeslust, trots, angst — vergroot door omstandigheden.