Hamlet heeft geen expliciet beroep. Hij is de Prins van Denemarken — een koninklijke titel, geen functieomschrijving. Toch biedt het stuk aanwijzingen over zijn achtergrond en neigingen:
Zijn ongedefinieerde roep spiegelt zijn existentiële limbo — filosoof, wreker, prins, maar nooit gevestigd in een conventionele rol. Deze ambiguïteit brandt de verkenning van identiteit en actie in het stuk.