In de vroege jaren 1830 barstte een maatschappelijk schandaal uit tot een constitutionele crisis. Peggy O'Neale Eaton, vrouw van Oorlogminister John Eaton, werd geostraciseerd door de kabinetsvrouwen van Washington – geleid door Floride Calhoun, de vrouw van vicepresident Calhoun – over geruchten over haar voor-echtelijk gedrag.
President Andrew Jackson, wiens eigen vrouw Rachel soortgelijke vreselijke aanvallen had moeten doorstaan, verdedigde de Eatons stevig. Zijn insist op acceptatie van Peggy splijt het kabinet: Calhoun trad af als vicepresident, meerdere ministers vertrokken, en Jackson steunde zich steeds meer op een informele "Keukenkabinet" van vertrouwde adviseurs.
De affaire onthulde hoe starre sociale codes de politieke macht in antebellum Washington regeerden. Het beëindigde de zogenaamde "Era of Good Feelings", versnelde de herschikking van de Democratische/Whig-partijen en toonde aan dat de persoonlijke loyaliteit van een president zijn bestuur kon hervormen.
Peggy Eaton – later een gevierde hostes en overlevende van meerdere schandalen – werd een onwaarschijnlijke katalysator voor de transformatie van de Amerikaanse uitvoerende politiek.