Mary Shelley's Frankenstein, gepubliceerd in 1818, ontstond uit een complex web van sociale en historische invloeden:
Verlichting: 18e-eeuwse wetenschappelijke vooruitgang en geloof in de menselijke rede om de natuur te controleren – weerspiegeld in Victors ambitie en wetenschappelijke overmoed.
Romanticisme: Nadruk op emotie, verbeelding en het sublieme – te zien in de verkenning van de donkere kant van de menselijke natuur, de kracht van de natuur, en de overweldigende emoties van personages.
Snelle technologische veranderingen maakten sociale onrust en angsten voor vooruitgang. Thema's van ongeremde ambitie en onbedoelde gevolgen van technologische vooruitgang resoneren met deze zorgen.
Tremende vooruitgang, met name in elektriciteit, voedde publieke fascinatie en angst voor wetenschappelijke doorbraken die de mensheid kunnen helpen of schaden – weerspiegeld in Frankensteins gebruik van elektriciteit om het wezen tot leven te wekken.
De roman gebruikt Gotische genre-elementen (grusel, supernatuurlijk, donkere menselijke natuur) die in de late 18e eeuw ontstonden, en creëert een vreselijke sfeer.
De Franse Revolutie (1789–1799) en Napoleonische Oorlogen (1803–1815) creëerden politieke onrust in Europa, wat thema's van sociale isolatie, vervreemding en gevaren van ongekende macht beïnvloedde.
Shelleys leven was gemarkeerd door tragedie: moeders vroege dood, vader William Godwins radicale vervolging. Deze ervaringen droegen bij aan thema's van verlatenheid, isolatie en identiteitszoektocht.
Samenvatting: Frankenstein weerspiegelt de angsten en intellectuele trends van zijn tijd, en verkennt de donkere kant van ambitie, onbedoelde gevolgen van wetenschappelijke vooruitgang, en de kracht van de natuur – thema's die vandaag nog resoneren.