* Sympathie en spijt: Hoewel Peeta Foxface waarschijnlijk niet als een vriend zou hebben beschouwd, begrijpt hij de verschrikkingen van de Spelen en het onnodige verlies van mensenlevens. Hij zou waarschijnlijk sympathie voor haar voelen en het betreuren dat ze op zo’n brute manier moest sterven.
* Inzicht in overleven: Peeta weet dat de Spelen een strijd zijn om te overleven, en hij begrijpt dat de dood van Foxface, hoe tragisch ook, een noodzakelijk gevolg was van de regels. Hij zou er waarschijnlijk niet te veel bij stilstaan, omdat hij weet dat het een realiteit is die hij moet accepteren om in leven te blijven.
* Distance van de Spelen: Peeta heeft een gevoelig en empathisch karakter. De brutaliteit van de Spelen weegt zwaar op hem en hij probeert zich actief te distantiëren van het geweld. De dood van Foxface zou, net als de dood van andere eerbetoon, dit verlangen om aan de Spelen te ontsnappen waarschijnlijk versterken.
* Focus op Katniss: Tijdens de Spelen ligt Peeta's primaire focus op de veiligheid en het welzijn van Katniss. Hij zou waarschijnlijk niet zozeer stilstaan bij de dood van Foxface als wel bij de implicaties die dit zou kunnen hebben voor de overlevingskansen van Katniss.
Uiteindelijk zijn Peeta's gevoelens over de dood van Foxface waarschijnlijk een mix van verdriet, begrip en een verlangen om zich te concentreren op zijn eigen overleving en zijn relatie met Katniss.
Het is belangrijk op te merken dat de boeken niet diep ingaan op Peeta's interne reacties op de dood van andere eerbetoon, maar zich in plaats daarvan concentreren op zijn relatie met Katniss en hun strijd om te overleven.