Acteren heeft geen enkele uitvinder; het evolueerde onafhankelijk over culturen heen door ritueel, vertellen, en uitvoering. De westerse theatertraditie krediteert echter Thespis van Icaria (6e eeuw v.Chr., Griekenland) als de eerste uitvoerder die uit het koor stapte en individuele regels leverde, creërend de distincte rol van de actor (Grieks: hypokrites, "degene die antwoordt"). Deze innovatie — een enkele stem scheiden van het collectief — markeert de geboorte van dramatische dialoog en personagevertolking in Europees theater.