Arts >> Kunst en entertainment >  >> Theater >> Monologen

Zes Sleutelsymbolen In Death of a Salesman: Objecten Die Het Gewicht Van Het Stuk Dragen

Arthur Miller gebruikt symbolen niet als decoratie. Elk object in Death of a Salesman ontspringt uit de personages dagelijkse levens, en accumuleert dan betekenis door herhaling, context en emotionele lading. Hier zijn de zes die het zwaarste werk doen.

1. Rubberen Sjang

Verstopt achter de waterverwarmingsketel. Willy's geplande zelfmoordmethode. Vertegenwoordigt: verborgen wanhoop, afhankelijkheid van een hulpmiddel voor ontvluchting, het domestiek gemaakt dodelijk. Linda vindt het; hij legt het terug. De slang wordt een geheim dat de familie stil deelt.

2. Zaden

Willy plant groenten in de achtertuin 's nachts. "Niets is geplant. Ik heb geen ding in de grond." Vertegenwoordigt: hoop op vernieuwing, nalatingsangst, de handelaars onvermogen om iets durfts te laten groeien. De tuin is te beschaduwd; de zaden kiemen nooit.

3. Fluit

Opent en sluit het stuk. Willy's vader maakte en verkocht fluiten; verliet het gezin voor de grens. Vertegenwoordigt: verloren pastorale onschuld, de niet-genomen weg, natuur vs. stad, de vaderwond die door generaties echo't.

4. De Vrouw In Rood

Willy's Boston minnares. Nooit genoemd. Rood = lust, gevaar, vitaliteit. Vertegenwoordigt: ontrouw als validatie, de transactionele aard van Willy's zelfwaarde, de verraad die Biff breekt.

5. Kousen

Linda stopt de hare (zuinigheid, zorg). Willy geeft nieuwe aan De Vrouw (vrijgevigheid aan vreemde, diefstal van vrouw). Vertegenwoordigt: schuld verplaatst als voorziening, de eroticisering van zorg, de domestieke economie van verraad.

6. Diamanten / Alaska

Ben's jungle fortuin. "De jungle is donker maar vol diamanten, Willy." Vertegenwoordigt: de ruwe, brutale kans die Willy miste (of weigerde). Alaska = de grens die dichtging. Diamanten = de rijkdom die extractie vereist, niet persoonlijkheid.

Waarom Ze Werken

Geen van deze wordt geïntroduceerd als een symbool. Ze treden toe als rekwesten, gewoontes, herinneringen — dan transformeert de druk van het stuk ze. Dat is symbolisch realisme: de metafoor groeit uit het materiaal, niet andersom.

Monologen

Related Categories