De Sumeriërs van het oude Mesopotamië (modern Irak) vonden de fundamentele basis van stedelijk leven. Vier prestaties steken er bovenuit:
Klonkschrift – wigvormige indrukken op kleitabletten – evolueerde van rekentokens tot een volwaardig logosyllabisch schrift. Het registreerde alles: tempelinventarissen, koninklijke decreten, literatuur (Epic of Gilgamesh), wetten, astronomie, wiskunde. Schrift maakte bureaucratie, geschiedenis en cumulatieve kennis mogelijk – de voorwaarde voor beschaving zelf.
Bouwden de eerste steden ter wereld: Uruk (40.000+ inwoners), Ur, Nippur, Lagash. Innovaties:
Wetboek van Ur-Nammu – daterend 300 jaar vóór Hammurabi. Stelde vast:
Basis-60-systeem – nog steeds vandaag de dag gebruikt voor:
Ook ontwikkeld: vermenigvuldigingstabellen, vierkantswortels, kwadratische vergelijkingen, sterrencatalogi, maan kalender, eclipsvoorspelling.
Elke stad, contract, klok en kaart draagt Sumerisch DNA.