Rond 1700–1702 woonde de tiener Johann Sebastian Bach in Ohrdruf bij zijn oudere broer Johann Christoph, organist aan de St. Michael's. Christoph gaf hem een cruciale oefening: de orgeltabulatuur van Georg Böhm handmatig kopiëren, een toonaangevende Noord-Duitse componist.
De zorgvuldige transcriptie trainde Bachs oog voor contrapunt, harmonische structuur en toetsenidiom op granulair niveau. Het was geen passieve studie — het was analytische reverse-engineering door te doen.
Deze leerlingperiode vormde direct Bachs vroege orgelcomposities (bijv. Prelude & Fugue in C minor, BWV 549) en vestigde zijn levenslange gewoonte om partijen te bestuderen door te kopiëren — een praktijk die hij later van zijn eigen leerlingen vereiste.
Soms komt de diepste educatie van het simpelweg zelf uitschrijven.