De Latijnse wortel mand (van mandare, "bevelen, toevertrouwen, aan iemands last leggen") is opmerkelijk productief in het Engels. Het verschijnt in woorden die betrekking hebben op gezag, instructie, wettelijke verplichting en delegatie.
| Woord | Betekenis | Morfologie |
|---|---|---|
| Command | Een gezaghebbend bevel | com- (samen/intensief) + mand |
| Commander | Een persoon in gezag | command + -er |
| Mandate | Een officiële opdracht of instructie; ook werkwoord | mand + -ate |
| Mandatory | Vereist door regel of wet | mand + -atory |
| Amend | Een document of wet formeel wijzigen | a- (tot) + mend (van emendare, gerelateerd aan mandare) |
| Amendment | Een formele wijziging | amend + -ment |
| Recommend | Aanbevelen of gunstig voorstellen | re- (terug/opnieuw) + commend (toevertrouwen) |
| Recommendation | Een gunstige suggestie | recommend + -ation |
| Demand | Een krachtig verzoek; ook economische term | de- (van/volledig) + mand |
| Countermand | Een vorig bevel intrekken | counter- (tegen) + mand |
| Remand | Terugsturen (juridisch) | re- (terug) + mand |
| Commission | Formele machtiging (van committere, gerelateerd) | com- + mittere (toevertrouwen) |
Mand herkennen helpt onbekende woorden ontcijferen: mandamus (een gerechtelijk mandaat), mandatary (degene toevertrouwd met een mandaat), preemand (zeldzaam, voorafgaand bevel). De wortel draagt het gewicht van officieel vertrouwen — of het nu gegeven, geëist, of ingetrokken wordt.