Arts >> Kunst en entertainment >  >> Theater >> Monologen

Waarachtige Liefde in Shakespeare's Sonnet 116: Constant, Onvoorwaardelijk en Tijdloos

Sonnet 116 definieert ware liefde door wat het niet is (veranderlijk, tijdsgebonden, verwijderbaar) en wat het wel is (vast, eeuwig, navigationeel).

Negatieve Definitie (Kwartijnen 1–2)

Positieve Definitie (Kwartijn 3 + Couplet)

Synthese

Ware liefde, per Sonnet 116, is:

  1. Constant — onbeïnvloed door verandering in object of omstandigheid.
  2. Onvoorwaardelijk — niet teruggetrokken door afwijzing of afwezigheid.
  3. Vastberaden — een vast referentiepunt in chaos.
  4. Tijdloos — overwint schoonheid, jeugd, het leven zelf.
  5. Epistemologisch zeker — de spreker wedt zijn reputatie erop.

Het is een ideaal — misschien onbereikbaar, maar het gedicht argumenteert dat het het enige is dat de naam "liefde" verdient.

Monologen

Related Categories