Marcus Junius Brutus' beslissing voort uit meerdere factoren:
Als edel Romein koesterde Brutus de Republiek en vreesde Caesars groeiende macht het zou beëindigen, dictatuur vestigend. Zijn voorouders dienden de Republiek; hij zag Caesar als dreiging voor de waarden.
Eens Caesars vriend en bondgenoot, voelde Brutus zich verraden door Caesars daden. Hij geloofde dat moord een noodzakelijke offer was om de Republiek te redden, ondanks vreze voor burgeroorlog.
Gaius Cassius Longinus en Decimus Brutus riepen zijn plicht aan, hem overtuigend dat actie zijn verantwoordelijkheid was.
Brutus volgde het stoïcisme, dat plicht en zelfopoffering benadrukte, wat zijn vastberadenheid versterkte.
Uiteindelijk koos Brutus voor het complot uit patriotisme, persoonlijke verrading, groepsdruk en filosofische overtuiging.