Snaarinstrumenten kunnen gegroepeerd worden op bouwwijze, speeltechniek, en historische afstamming. Hier zijn vijf primaire families:
Viool, Altviool, Cello, Contrabas — vier snaren, bespeeld met boog of geknipte (pizzicato). Toonhoogte stijgt naarmate afmeting afneemt. De ruggengraat van het Westerse orkest.
Viool, Viola da Gamba, Violoncello da Gamba, Contrabas da Gamba — tussen de benen gehouden (da gamba = "van de been"), typisch 6–7 snaren, gebund, gebogen. Prominent in Renaissance en Barokmuziek.
Luit, Theorbo, Mandoline, Cister — geknipte, diverse snaaraantallen en lichaamsvormen. Darm snaren voor luit/theorbo; metaal voor mandoline/cister. Centraal in Renaissance en Barokrepertoire.
Harp, Lier, Psalterium, Citer — veel snaren gespannen over een frame, geknipte met vingers. Gevonden in volks, Keltisch, klassiek, en traditionele muziek wereldwijd.
Gitaar, Elektrische Gitaar, Basgitaar, Ukulele — gehald, gebund, geknipte of geslagen. Vielzijdig in praktisch alle genres, van klassiek tot rock tot jazz.
Families begrijpen helpt spelers instrumenten kiezen, historici evolutie traceren, en componisten idioomatisch schrijven. Elke familie heeft distincte techniek, repertoire, en klankkarakter.