Het overgrote deel van Shakespeare's dramatische vers is geschreven in jambische pentameter – regels van tien lettergrepen, afwisselend onbenadrukt en benadrukt (da-DUM da-DUM da-DUM da-DUM da-DUM). Deze meter weerspiegelt de natuurlijke ritmes van het Engels spraakpatroon, terwijl het een flexibel steiger biedt voor poetische verheffing.
But, soft! what light through yonder window breaks?
↘ ↗ ↘ ↗ ↘ ↗ ↘ ↗ ↘ ↗
But SOFT | what LIGHT | through YON | der WIN | dow BREAKS
Shakespeare zet ook proza in (voor lager-klasse personages, waanzin, intimiteit), gerijmde couplets (voor scène-eindes, rituele momenten) en bewuste metrische verstoringen (voor psychologische breuk). Maar jambische pentameter blijft de onzichtbare architectuur van zijn poetisch drama.