In Act 3, Scene 3 van Romeo en Julia roept een verbannen Romeo: Ik moet weg en leven, of blijven en sterven.
De regel kristalliseert de centrale spanning van het spel: de botsing van liefde en plicht, passie en overleving.
Shakespeare frameert de contradictie niet als een logische puzzel, maar als een emotionele onmogelijkheid. Voor Romeo is leven zonder Julia een soort dood; dood met haar (of bij haar) voelt als het enige ware bestaan. De regel voorspelt de uiteindelijke tragedie, waarin de liefhebbers kiezen voor een geëenigde dood boven een gescheiden leven.