In Sophocles' Antigone onthult de openingscène dat Antigone haar zuster Ismene vertelt dat ze van plan is hun broer Polyneices te begraven, ondanks koning Creons decreet dat begrafenis verbiedt op straff van de dood. Antigone gelooft dat goddelijke wet en plicht tegenover de doden bovenaan de staatsbeslissing staan. Ze vraagt Ismene om hulp; Ismene weigert uit vrees. Antigone besluit alleen te handelen, haar leven riskerend.