Beide zijn 14-regelige jambische pentameter gedichten. Het verschil is architectuur – hoe de 14 regels gegroepeerd en geriemd zijn.
| Kenmerk | Shakespeareaanse | Petrarchaanse |
|---|---|---|
| Regelgroepering | 4-4-4-2 | 8-6 |
| Rijmschema | ABAB CDCD EFEF GG | ABBA ABBA CDE CDE (typisch) |
| Volta positie | Regel 9 of 13 | Regel 9 (vast) |
| Octaaf eenheid | Nee (gesplitste kwartijnen) | Ja (envelopperiem bindt) |
| Engelse geschiktheid | Hoog (minder rijmen nodig) | Lager (rijkdomarme taal) |
Engels heeft minder riemwoorden dan Italiaans. De Shakespeareaanse vorm heeft 7 riemklanken nodig; Petrarchaanse heeft 4–5 alleen voor de octaaf, maar ze moeten rijke rijmen zijn (ABBA vereist twee paren perfecte rijmen). Shakespeare's vorm verdeelt de riemlast over drie kwartijnen – meer vergivend voor Engelse woordenschat.
Petrarchaanse meesters in Engels: Milton, Wordsworth, Keats, Rossetti, Barrett Browning. Ze accepteerden de moeilijkheid voor de octaaf's cohesieve druk.