De Sphinx' raadsel—"Wat loopt op vier poten in de ochtend, twee op de middag, drie 's avonds?"—antwoordt Mens: kruipende baby, staande volwassene, stok-ondersteunde ouderling. In Sophocles' Oedipus Rex, spiegelt deze temporele structuur Oedipus' gehele boog.
Het raadsel transformeert van een toets van scherpte (die Oedipus slaagt) tot een metafoor voor de menselijke conditie (die hij leeft). Het antwoord "Mens" is niet alleen biologisch—het is existentiël: we zijn wezens van tijd, kwetsbaarheid, en beperkt gezicht.
Oedipus' uiteindelijke inzicht: hij kan het lot niet ontvluchten, maar hij kan kiezen voor waardigheid in lijding. De raadsel's ochtend/middag/avond structuur weerspiegelt de stukbeweging van onwetendheid → openbaring → acceptatie. De man die het raadsel extern oploste, lost het ten slotte intern op.