De regels "How many ages hence / Shall this our lofty scene be acted over / In states unborn and accents yet unknown?" verschijnen in Julius Caesar, Handeling 3, Toneel 1 (regels 111–113), gesproken door Cassius onmiddellijk na Caesars moord.
Cascius voorstelt zich de moord voor als een tijdloos ritueel—heruitgevoerd in toekomstige eeuwen ("ages hence"), in naties die nog niet bestaan ("states unborn"), in talen nog niet gesproken ("accents yet unknown"). Het is een meta-theatrale profetie: het historisch moment wordt eeuwige performance.
Cassius gelooft dat ze bevrijders zijn; de geschiedenis oordeelt ze als moordenaars. De "lofty scene" wordt niet als heldendad opgetoneeld maar als tragedie—door Shakespeare zelf, 16 eeuwen later. De zin eindigt met een vraagteken—een retorische vraag die verbijstert is over geschiedenis' theatricaliteit.