Proctor waardeert waarheid boven veiligheid. Hij erkent zijn affaire met Abigail Williams ondanks de persoonlijke prijs, wat onwrikbare eerlijkheid toont in zowel persoonlijk als publiek leven.
Hij confronteert de heksenhysterie, zijn leven riskerend om leugens te onmaskeren. Zijn uiteindelijke weigering om vals te bekennen – de kiezen voor de dood boven een leugen – vertoont morele moed van de hoogste orde.
Deze kenmerken definiëren Proctor als een geflawde maar uiteindelijke heroïsche fig die zich verliest door integriteit.