* Deductieve en analytische: Het taalgebruik van Holmes is nauwkeurig en logisch en weerspiegelt zijn deductiemethode. Hij gebruikt specifieke details en observaties om conclusies te trekken.
* Kalm en beheerst: Zelfs als er gevaar dreigt, blijft Holmes kalm. Hij raakt niet in paniek en heeft een professionele houding, hoewel hij snel kan handelen als dat nodig is.
* Gereserveerd en vrijstaand: Hij bewaart een zekere afstand tot de emotionele aspecten van de zaak en concentreert zich op de feiten en de wetenschappelijke aspecten van de situatie. Dit kan wat kil overkomen, vooral voor de meer emotionele karakters zoals Helen Stoner.
* Speels en plagend: Holmes heeft een droog gevoel voor humor en plaagt af en toe Dr. Watson of Helen Stoner, waarmee hij een speelse kant laat zien.
* Zelfverzekerd en gezaghebbend: Hij heeft duidelijk de leiding over het onderzoek, en zijn woorden hebben gewicht. Hij spreekt met zekerheid en autoriteit en laat geen twijfel bestaan over zijn capaciteiten.
Er zijn echter ook momenten waarop zijn toon onderliggende bezorgdheid en empathie verraadt. Hij betuigt bijvoorbeeld zijn medeleven met Helen Stoner en haar situatie, en zijn laatste confrontatie met de moordenaar getuigt van een duidelijk gevoel van morele verontwaardiging.
Over het geheel genomen is de toon van Holmes in "The Speckled Band" een complexe mix van intellect, onthechting en een vleugje menselijkheid. Het is deze complexiteit die hem zo’n boeiend karakter maakt.