De aanvoegende wijs wordt in veel talen gebruikt om hypothetische situaties, verlangens of mogelijkheden uit te drukken. In het Engels zouden we bijvoorbeeld kunnen zeggen:"Ik wou dat ik was rijk" (aanvoegende wijs) in plaats van "Ik wou dat ik was rijk" (indicatieve stemming).
De Klingon-grammatica richt zich op directheid en actie. Het gebruikt verschillende grammaticale structuren en werkwoordstijden om soortgelijke concepten als de aanvoegende wijs uit te drukken. Bijvoorbeeld:
* Hypothetische situaties: Klingon gebruikt voorwaardelijke clausules met "qaStaHvIS" (if) of "qapla'" (wanneer).
* Verlangens: Klingon drukt verlangen uit met werkwoorden als "nIS" (willen) of "vagh" (verlangen).
* Mogelijkheden: Klingon gebruikt modale werkwoorden zoals "puch" (misschien) of "latlh" (kon) om de mogelijkheid aan te duiden.
Hoewel Klingon geen specifieke aanvoegende wijs heeft, biedt het andere manieren om vergelijkbare betekenisnuances uit te drukken.