De "Zeven Levensjaren van de Mens" monoloog ("De hele wereld is een toneel...") is afkomstig uit As You Like It, Handeling 2, Toneel 7, gesproken door de melancholieke heer Jaques.
Het is een van Shakespeare's meest geciteerde passages, de menselijke levensduur comprimerend in zeven levendige tableaus: zuigeling, schooljongen, liefhebber, soldaat, rechter, pantaloon, en "tweede kinderachtigheid en puur vergetelheid." Jaques' cynische lens frameert het als existentiëel theater – we zijn allemaal slechts spelers, entree en exit gescript door de tijd.