Traditionele Italiaanse maskers (maschere italiane of maschere della Commedia dell'Arte) zijn onder de meest duurzame theatrale en culturele artefacten van Europa. Hun gebruik omvat voorstelling, festival, kunst en identiteit.
Maskers definiëren vast personages – vaste types direct herkenbaar:
Acteurs droegen maskers jarenlang, het type zo volledig belichamend dat het masker het gezicht werd.
Papier-maché, leer, porselein, glazen maskers getoond in huizen, galerieën, musea. Ambachtelijke werkplaatsen (Venetië, Florence) behouden eeuwenoude technieken.
Maskers = Italië. Verschijnen op toerismelogo's, mode (Dolce & Gabbana), ontwerp, festivals wereldwijd. Betekenen: la dolce vita, teatro, festa, mistero.
Een masker dragen signaleert: "Gewone regels geschorst. Vreugde toegestaan." Psychologische afvlapklep.
Pre-Commedia: maskers gebruikt in landelijke rieten (seizoenen, oogst, kwaad afweren). Archetypen: Oude Man, Heks, Dierengeesten.
Gebruikt in avant-garde theater (Mnouchkine, Fo), film (Eyes Wide Shut), modeshows, muziekvideo's – herwinning van de transformatieve kracht.
Van €5 plastic tot €500 ambachtelijk – economische motor voor Venezianaans ambacht.
Italiaanse maskers zijn geen relaties. Ze zijn actieve culturele technologie – voor spelen, verstoppen, onthullen, vieren, verkopen, en onthouden wie Italianen zijn.