De castrato was een mannelijke zanger gecastreerd voor puberteit om zijn hoge stemregister te behouden terwijl volwassen mannelijke longcapaciteit en spierkracht zich ontwikkelden. Deze unieke fysiologie produceerde een stem van buitengewone kracht, behendigheid, en toonzuiverheid. Castrati domineerden 18e‑eeuwse opera, in hoofdrollen in premières van Handel, Mozart, Gluck, en anderen. De praktijk werd in de 19e eeuw verboden; de laatste bekende castrato, Alessandro Moreschi, stierf in 1922. Hun nalatenschap blijft in het repertoire geschreven voor hen en in lopende debatten over kunst, ethiek, en het lichaam.