De opleiding van een kunstenaar bestaat uit het leren van vakvaardigheden om zijn kunst te creëren, en uit kritiek. Creativiteit, geen leerbare vaardigheid, kan alleen getapt en verbeterd worden door onderwijs. Kritiek is centraal, omdat het de kunstenaar helpt zijn eigen werk door andermans ogen te zien, en het helpt hem om kunst van anderen op een manier te bekijken die zijn eigen creativiteit versterkt. Ongeacht je creativiteit, weinig tools kunnen je kunst verbeteren als een ouderwetse kunstklaskritiek.
Verwijder de woorden "leuk" en "niet leuk" uit je kritische woordenschat, of je nu kijkt naar je eigen kunst, de kunst van een peer, of een werk door een gevestigde meester. Begin met kijken naar hoe het gemaakt is qua medium en techniek, dan denk na over hoe de kunst je beweegt, waar je oog naar getrokken wordt en wat het je overbrengt.
Overweeg wat een kunstwerk interessant of niet interessant maakt. Analyseer waarom je er op de manier reageert als je doet. Deze kritiekstijl kan je helpen met je eigen kunst, vooral als je je ongeïnspireerd voelt.
Stel vragen aan andere kunstenaars. In een formele kritiek heb je de mogelijkheid om vragen te stellen over andere kunstenaars' stukken. Je hebt ook de mogelijkheid om anderen vragen te stellen over je eigen werk - hoe laat je werk andere mensen zich voelen, en is het in lijn met wat je probeert over te brengen?
Luister naar kritiek, zelfs als het minder positief is. Je hoeft geen advies te accepteren, maar als je je opstoot en elk beetje kritiek uitsluit, zal je kunst niet bloeien. Vaak ben je verrast als je probeert toe te passen wat je hoort in een kritiek op je werk. En, zelfs als het niet voor je werkt, heb je geëxperimenteerd en gegroeid als kunstenaar.