Kleurtheorie bestudeert hoe licht- en pigmentkleuren, correct gemengd, nieuwe kleuren vormen. Wit wordt een kleur wanneer de additieve primaire kleuren — rood, groen en blauw — in licht samengaan. Wit fungeert ook als middelpunt van een kleurcirkel. Kunstenaars gebruiken wit als verfkleur uit diverse elementaire bronnen; adverteerders gebruiken wit om productidentiteit te versterken.
Kunstenaars zien wit als kleur in zichtbaar licht, maar niet als pigment. Wit ontstaat door additieve menging van rood, groen en blauw. Wit licht kan breken (via een prisma of in de lucht) en een regenboog produceren. Bij subtractieve menging leveren rood, groen en blauw een grijzige pigmentop. Wit kan in subtractieve theorie niet gemaakt worden met pigmenten.
Een kleurcirkel lijkt op een regenboog in een cirkel. De drie primaire kleuren liggen tegenover de drie secundaire — oranje, violet en groen — met zes tertiaire kleuren ertussen. Het midden blijft wit, symbool voor de menging van de drie primaire kleuren in licht. Monochromatische kleuren omvatten alle tinten, tonen en schaduwen van één tint.
Er zijn geen schaduwen van zuiver wit (het is de optelling van alle kleuren), maar witverf heeft wel verschillende bronnen. Fabrikanten produceren wit meestal uit lood, zink of titanium. Flake white (lood) is dekkend maar giftig. Zinkwit droogt langzamer. Titaniumwit is sterker, duurzamer en vergelt minder.
Kleuren hebben cultureel verschillende betekenissen. Wit is in het Westen de bruidskleur (zuiverheid, onschuld), in sommige oosterse culturen de kleur van rouw. Een witte vlag betekent overgave; een blanco doek of papier staat voor onbegrensde mogelijkheden.
Advertenties beïnvloeden consumentengedrag. Een studie op de Seoul International Color Expo (2004) toonde aan dat meer dan 80% van de deelnemers kleur een belangrijke factor vond bij productkeuze.