Arts >> Kunst en entertainment >  >> Boeken >> Poëzie

Hoe sensorische taal een gedicht levendiger maakt

Poëzie maakt vaak indruk door vertrouwde dingen onbekend te maken: het neemt een idee of een object waaraan lezers gewend zijn en helpt ze het op een nieuwe manier te zien. Sensorische taal – elke taal die appellert aan de zintuigen van gezicht, gehoor, smaak, geur en tast – biedt een krachtig instrument om lezers te laten herimageren alledaagse ideeën en objecten. "Levendigheid" betekent "een sterke of duidelijke indruk op de zintuigen produceren," dus gedichten die sensorische taal gebruiken zijn altijd levendiger dan die dat niet doen. In poëzie, zoek naar passages die appellert aan meerdere zintuigen combineren om bijzonder levendige taal te lokaliseren.

Gezicht

Sensorische taal kan een wijd scala aan emotionele reacties oproepen, terwijl abstracte taal neigt tot appelleren aan de intellect. In "A Prayer in Spring," moedigt Robert Frost lezers aan om geluk te ervaren door hen te laten associëren het abstracte idee van "geluk" met een helder visueel: "And make us happy in the darting bird / That suddenly above the bees is heard, / The meteor that thrusts in with needle bill, / And off a blossom in mid air stands still." De specificiteit van Frosts taal is de sleutel tot het succes: Zeggen, "Make us happy in nature," zou bijvoorbeeld hetzelfde idee kunnen overbrengen, maar het zou niet de afbeelding controleren die het gedicht communiceert.

Geluid

"Buzz!" "Swoosh!" "Hiss!" Geluidsimagerie kan onomatopeïsche woorden zoals deze omvatten, die klinken als de geluiden waarnaar ze verwijzen. Maar geluidsimagerie kan ook een beschrijving van geluid zijn. Bijvoorbeeld, in deel 2 van "Howl," gebruikt Amerikaanse Beat-dichter Allen Ginsberg geluidsimagerie om de abstracte concepten die hij toekent aan "Moloch," zijn naam voor de kracht die alles mooie, creatieve en goede vernietigt, te versterken. Het gedicht roept, "Moloch! Solitude! Filth! Ugliness! Ashcans and unobtainable dollars! Children screaming under the stairways! Boys sobbing in armies! Old men weeping in the parks!" De ideeën van "eenzaamheid," "vuilnis," en "lelijkheid" kunnen verschillende dingen voor verschillende mensen betekenen. Door de geluiden van schreeuwende kinderen, huilende jongens, en huilende ouderen op te roepen, "Howl" infuseert zijn abstracte ideeën met de emotionele reactie van de lezer op die specifieke geluiden.

Smaak en Geur

Geur en smaak zijn nauw verbonden zintuigen, en ze zijn onder de krachtigste stemmingsscheppers en herinneringstriggers. Christina Rossettis gedicht "Goblin Market" gebruikt beide om een vrouw te beschrijven die, weer en weer in de verleiding door de verboden vruchten verkocht door kabouters, uiteindelijk toegeeft en ze opslokt: "Sweeter than honey from the rock, / Stronger than man-rejoicing wine, / Clearer than water flow'd that juice; / She never tasted such before, / How should it cloy with length of use? / She suck'd and suck'd and suck'd the more / Fruits which that unknown orchard bore; / She suck'd until her lips were sore." Deze passage gebruikt vergelijkingen om de onvergelijkbare smaak van de vruchten te vestigen – bijvoorbeeld, "zoeter dan honing."

Tast

De sensorische taal van tast is vaak gekoppeld aan appellert aan andere zintuigen. Als het alleen voorkomt, kan het de totale focus van de verteller op het moment aangeven, zoals in deze passage uit John Keats' "The Fall of Hyperion: A Dream." De dichter-verteller worstelt om de treden naar poëtische immortaliteit te beklimmen: "Slow, heavy, deadly was my pace: the cold / Grew stifling, suffocating, at the heart; / And when I clasp'd my hands I felt them not. / One minute before death, my iced foot touch'd / The lowest stair; and as it touch'd, life seem'd / To pour in at the toes." De tactiele imagery hier moedigt lezers aan om het pijnlijke proces van de verteller naar de trap te verbeelden, een reis die Keats gebruikt als metafoor voor poëtische creativiteit en productie.

Poëzie

Related Categories