Ritme in poëzie wordt gecreëerd door bepaalde lettergrepen te benadrukken en andere niet. Dit geldt voor de Engelse taal en niet noodzakelijk voor andere. Veel gedichten volgen een patroon dat een beklemtoonde lettergreep volgt op een onbeklemtoonde lettergreep. Het patroon in de regels van een gedicht is wat een lezer of luisteraar zal detecteren als ritmisch. Dit is de maat van een gedicht. Traditionele gedichten, zoals sonnetten, gebruiken een ritmische rimerende structuur. Je gedicht hardop lezen helpt de ritmische structuur te bepalen.
Schrijf regels die een eindrijm gebruiken. Dit is wanneer het laatste woord van een regel rijmt met het laatste woord in de volgende regel. Een voorbeeld is de rimerende woorden in deze twee regels:
"De jongen ging uit spelen,
Het was een heldere en stralende dag."
Schrijf regels die een interne riem gebruiken. Dit is wanneer woorden in het midden van de regels rijmen. Een voorbeeld is de interne riem in deze regels:
"De zon ontwaakt opnieuw, de wolken ver van zicht;
Geen reden om bedroefd te zijn, hoop's belofte schijnt waar."
Meng exacte rijmen en scheefrijmen om interessante ritme te creëren. De woorden "spelen" en "dag" zijn exacte rijmen. De klinkerklanken zijn precies hetzelfde. "Baas" en "vorst" zijn voorbeelden van een scheefriem. Er is een gelijkenis in klinkerklanken maar de woorden klinken niet precies hetzelfde. Het gebruik van scheefrijmen stelt een grotere keuze van woorden toe.
Creëer rijmschema's. De patronen van rijmen in een gedicht worden geschreven als a, b, c, d enzovoort. De set regels die aan het einde rijmen worden gemarkeerd zoals ze in het gedicht verschijnen. De eerste regel zou gemarkeerd worden als a. De tweede regel zou gemarkeerd worden als b. Het volgende is een voorbeeld van een aaba structuur, waar alle regels rijmen behalve de derde:
"De zon ontwaakt opnieuw, de wolken ver van zicht.
Geen reden om bedroefd te zijn, hoop's belofte schijnt waar.
De duisternis is gezwogen. Ik kan nu het licht zien,
Getroost door wat ik doorheen ben gegaan."