Gedichten gebruiken een verscheidenheid aan verschillende meters, die verwijzen naar bepaalde regels over de plaatsing van nadrukken en het aantal lettergrepen in een regel. Een gedicht zijn meter kennen stelt een persoon in staat om het gedicht op de juiste manier te lezen. Een gedicht kan één of meerdere typen meters door de compositie heen gebruiken.
Jambisch is wellicht de meest voorkomende meter. Het begint met een onbeklemtoonde lettergreep en eindigt met een beklemtoonde lettergreep. Volgens Poem of Quotes is de beroemde zin "To be or not to be" uit Shakespeare's "Hamlet" een goed voorbeeld van jambische meter. Twee lettergrepen in jambische meter vormen wat bekend is als een "voet". Een voet is slechts één stap in de meter's regel, dus verbeeld de meter als een voet die stappen zet, wat de meter zijn ritme geeft.
Trochaïsch is het tegenovergestelde van jambisch. In plaats van te beginnen met een onbeklemtoonde lettergreep, begint het met een beklemtoonde lettergreep en dan een onbeklemtoonde lettergreep. Poem of Quotes merkt op dat "Double, double, toil and trouble" uit Shakespeare's "Macbeth" een goed voorbeeld is van trochaïsche meter, aangezien de eerste lettergreep in de woorden beklemtoond is in plaats van de tweede.
Een spondee is een voet waarin beide lettergrepen beklemtoond zijn, zoals het woord "baseball" of "handshake". Een pyrrhische voet doet het tegenovergestelde, met twee onbeklemtoonde lettergrepen als manier om de ritme in het gedicht te varieren. Enkele voorbeelden van pyrrhische zinnen zijn "to a" en "in an".
Anapestisch is een voet met twee onbeklemtoonde lettergrepen, en dan een beklemtoonde lettergreep. Poem of Quotes zegt dat een goed voorbeeld is "I arise and unbuild it again" uit Shelley's "Cloud". Dactylisch is het tegenovergestelde, met een beklemtoonde lettergreep en dan twee onbeklemtoonde lettergrepen. "Openly" is een goed voorbeeld van een dactylisch woord.