In de opening van zijn boek over John Donne, observeert Yale-universiteitsprofessor en toonaangevende criticus Harold Bloom dat 17e-eeuwse dichters streeften naar het herstellen van een pervasieve "retorische scheiding tussen lichaam en ziel" veroorzaakt door de trauma's van de Middeleeuwen en de triviale romantische conventies van de Renaissance. Door de zinnelijkheid van het menselijk bestaan en seksualiteit te bevestigen als een manier om spiritualiteit te bereiken, zochten John Donne, George Herbert, Henry Vaughan en anderen deze waargenomen breuk tussen lichaam en ziel te genezen.
William Shakespeare, de grootste dichter en toneelschrijver van de dag, en – arguable – van de Engelse taal, stierf in 1616. Al een superster in de 17e eeuw, schreef Shakespeare enkele van zijn beste werk in de laatste 16 jaar van zijn leven, inclusief "Hamlet," "King Lear," "Othello," "Macbeth" en "The Tempest." Shakespeare's complete verzameling van 154 sonnetten, begonnen in 1593, werd uiteindelijk in 1609 gepubliceerd.
In de gevangenis geworpen worden door de Koning mag wel een van de beste dingen zijn die ooit John Milton overkomen. Na zijn vrijlating verhuisde hij naar het platteland en publiceerde in 1667 wat algemeen wordt beschouwd als een van de grootste epische gedichten ooit gecomponeerd: Paradise Lost en zijn opvolger, Paradise Regained. Milton's Paradise Lost, het echte meesterwerk, gaat over Adam en Eva's uitzetting uit Eden; maar de echte ster van het werk is Satan. Met grote retorische vaardigheid en passie, is Satan een tragische anti-held: gevangenen door noodzaak, verlangend naar vrije wil. Zoals hij stelt in Boek 1, "Better to reign in Hell, than serve in Heaven."
Voelend is hoe de metafysieke school van dichters in 2011 termen beschreven zou kunnen worden. Samuel Johnson, schrijvende in 1779, noemde de groep – pejoratief – in een essay over Abraham Cowley: "Zij waren mannen van geleerdheid, en hun geleerdheid tonen was hun volledige streven." Vaak libidineus, gebruikten Donne, George Herbert en andere metafysieke dichters erotische beelden en slang op nieuwe en ongewone manieren. Geabsorbeerd door gedachten over liefde, dood en spiritualiteit, wordt de beste metafysieke poëzie – zoals Donne's "Death Be Not Proud" – beschouwd als slim, subtiel en diepgaand.
Over de Atlantische Oceaan in Amerika, het land's eerste dichter, Anne Bradstreet, zoek haar uitkomsten in de beginnende koloniën. Oorspronkelijk uit Northamptonshire, Engeland, verhuisden Bradstreet, haar man en hun acht kinderen van koloniën in Salem en Ipswich voordat ze zich uiteindelijk vestigden in Andover, Massachusetts. Haar eerste boekenbundel poëzie, "The Tenth Muse Lately Sprung Up in America, By a Gentlewoman of Those Parts," werd in 1650 gepubliceerd en had succes in Engeland. Een tweede verzameling gedichten volgde postuum.